Do Siego Roku!

W Nowym 2012 Roku życzymy wszystkim spełnienia marzeń, zdrowia i oby ten nadchodzący rok nie był gorszy od poprzedniego. My ze swojej strony życzymy sobie i Madzi zdrowia, wytrwałości w codziennych zmaganiach, oraz tego, byśmy za rok o tej porze mogli usłyszeć słowa z jej ust... Życzymy sobie byśmy mogli napisać ostatniego posta w tym blogu. Posta o treści: "Madzia już mówi, Madzia zminimalizowała deficyty rozwojowe. Dziękujemy Państwu za wszelką dotychczasową pomoc". 
Póki co jednak pozostaje to w sferze życzeń i marzeń. Dlatego idziemy doładować akumulatory świeżo przygotowanymi: strogonoffem i rybą po grecku. O północy toast i spać. Od poniedziałku po przerwie świątecznej Madzia wraca do przedszkola, wracają zajęcia terapeutyczne i rehabilitacyjne.

W tym miejscu w ten ostatni dzień roku 2011 chcielibyśmy raz jeszcze podziękować:
- wszystkim Wam odwiedzającym tego bloga i Madzi stronę internetową;
- wszystkim, którzy podarowali Madzi swój 1% podatku za 2010r. Mamy nadzieję, że nie zapomnicie o Madzi i w swoich rozliczeniach podatkowych za 2011r.;
- wszystkim, którzy pomimo głoszonego kryzysu, dokonali na rzecz Madzi darowizn na jej subkonto w Fundacji;
- matce chrzestnej Madzi i jej mężowi, którzy dokonali opłaty na przedłużenie okresu rejestracji domeny pomocdlamadzi.pl pod którą znajduje się Madzi strona internetowa;
- naszemu niezrównanemu sąsiadowi Marianowi na którego pomoc i samochód zawsze możemy liczyć, gdy trzeba pilnie podjechać do lekarza, czy na konsultacje terapeutyczne;
- proboszczowi naszej parafii ks. Andrzejowi Mikule, który regularnie ogłasza z ambony treść naszego apelu do Państwa o pomoc dla Madzi;
- osobom, które mimo, iż nie znają nas osobiście przyłączyli się do Madziowego profilu w serwisie Facebook (http://www.facebook.com/profile.php?id=100003193189546), oraz na Naszej Klasie (Madzia Rajska pomocdlamadzi.pl);
- wszystkim niewymienionym powyzej, a dzieki którym możliwy jest rozwój i postęp Madzi.
Zatem nie przedłużając raz jeszcze życzymy Wam w imieniu naszym i Madzi - Do Siego Roku!

Wywiad dotyczący autyzmu.

Poniżej zamieszczam link do filmu w którym na temat autyzmu wypowiada się Pani Joanna Ławicka z Fundacji "Prodeste". Gospodarzem programu jest Pani Katarzyna Oborska - Marciniak. Gorąco polecam, choć muszę przyznać, że sfilmowany wywiad tylko dotyka problemu autyzmu dziecięcego. 8 minut to zdecydowanie zbyt krótko, aby opowiedzieć o wszystkich objawach i diagnostyce autyzmu u dzieci.

http://www.tvp.pl/opole/rozmowa/wszystko-jasne/wideo/14-grudnia-2011-r/5903201

Wesołych Świąt

Życzymy wszystkim Państwu Zdrowych Spokojnych i Wesołych Świąt Bożego Narodzenia. Mnóstwa rodzinnej atmosfery przy Wigilijnym Stole i spełnienia życzeń wzajemnie składanych przy Opłatku.

Ania, Jakub i Madzia Rajscy

Pierwsza Miłość :-)

Wczoraj odwiedził nas Kubuś z rodzicami. Kubuś to od września tego roku kolega Madzi z przedszkola, chłopczyk również chorujący na autyzm. Myśmy wymieniali się doświadczeniami związanymi z terapią naszych dzieciaków, podczas gdy Madzia z Kubusiem bawili się w najlepsze. A może to miłość? :-) Sami zobaczcie:

Jasełka w grupie szkolno-przedszkolnej - filmy

Madzia w tym roku bierze udział w dwóch różnych przedstawieniach jasełkowych. Wczoraj występowała w roli skrzata w Jasełkach organizowanych zarówno przez grupę szkolną jak i przedszkolną w Zespole Szkół Specjalnych nr 41 do którego Madzia uczęszcza.

Nauka liczenia

Uczymy Madzię poznawać cyferki.
Najpierw było pokazywanie cyferek na zegarze. Aż ostatnio wymyśliłem grę w cyferki, żeby poprzez zabawę wyćwiczyć u Madzi tę umiejętność. Bo nauka i zabawa w jednym to najszybsza droga do nowych umiejętności... Zabawa polega na rzucaniu kostką na bokach której są narysowane cyfry od 1 do 6. Obok na dywanie stoi 6 kubeczków, przy każdym karteczka z numerem od 1 do 6. Po każdym rzucie kostką należy wziąć fasolkę i wrzucić do kubeczka z identyczną liczbą jak wyrzucona na kości.
Madzia od razu podchwyciła zabawę i ją uwielbia. A i efekt jest - Madzia w 3 dni poznała cyfry od 1 do 6...
Dodam, że kostkę do gry wykonałem samodzielnie z papieru technicznego. Samodzielnie, gdyż chciałem aby była większa od kostek do gier planszowych, oraz chciałem, by na bokach były liczby a nie kropki.

 

Trochę inna prośba...

Dziękuję wszystkim odwiedzającym i czytającym bloga. Cieszę się, że jesteście ciekawi co tam u Madzi, jak sobie radzi z radościami i trudnościami dnia codziennego. Dziękuję za te 370 odwiedzin, co pokazuje, że Madzia w swojej chorobie, w swoim autyzmie nie musi być i nie jest sama.

Jeśli mogę tylko prosić - zostawiajcie proszę komentarze. Razem możemy współtworzyć tego bloga, pytajcie, sugerujcie, opiniujcie - ja jestem otwarty na krytykę, a i pochwały miło przyjmuję hi hi :) 

Dziękuję kochani jeszcze raz, że odwiedzacie, że piszę nie tylko sobie a muzom. Miło widzieć i wiedzieć, że ktoś tu zagląda...

Pozdrawiam Was. 

Kuba - tata Madzi